اخبار > هدف رهبر معظم انقلاب از نامگذاری سال 1401 به عنوان سال" تولید،دانش بنیان و اشتغال آفرین"



  چاپ        ارسال به دوست

یادداشت عضو هیات علمی دانشکده مهندسی و فناوری با موضوع:

هدف رهبر معظم انقلاب از نامگذاری سال 1401 به عنوان سال" تولید،دانش بنیان و اشتغال آفرین"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

یادداشت دکتر ناصر کردانی عضو هیات علمی دانشگاه مازندران با موضوع:

"هدف رهبر معظم انقلاب از نامگذاری سال 1401 به عنوان سال" تولید،دانش بنیان و اشتغال آفرین"

       به گزارش روابط عمومی دانشکده مهندسی و فناوری، دکتر ناصر کردانی عضو هیات علمی دانشکده مهندسی و فناوری دانشگاه مازندران، در یک یادداشت تحلیلی، با موضوع ، "هدف رهبر معظم انقلاب از نامگذاری سال 1401 به عنوان سال" تولید،دانش بنیان و اشتغال آفرین"به تشریح نقش مهم و گسترده دانشگاه در تولیدات دانش بنیان و آموزش منابع انسانی پرداخت.

متن کامل این یادداشت را در ذیل مشاهده می‌کنید:

رهبر انقلاب در نوروز ۱۳۹۷ هدف از نامگذاری سال‌ها را اینگونه بیان فرمودند: "شعار سال با دو منظور مطرح می‌شود: یکی جهت دادن به سیاستهای اجرائی و عملکرد مسئولین دولتی و مسئولین حکومتی است، یکی توجیه افکار عمومی است؛ یعنی افکار عمومی توجّه پیدا کنند به اینکه چه مسئله‌ای امروز برای کشور مهم است"

رهبرمعظم انقلاب اولین سال قرن 15 را «تولید دانش بنیان و اشتغال آفرین» نامگذاری کردند؛ رویکردی که پیش‌تر نیز توسط ایشان مطرح شده بود و اکنون به عنوان محور عملیاتی دستگاه‌های مختلف اجرایی کشور تعیین شد. لذا پرداختن به این موضوع با توجه به نقش دانشگاه در تولیدات دانش بنیان و آموزش منابع انسانی حائز اهمیت است.

با تحلیل منابع سرمایه که می تواند شامل سرمایه فیزیکی و انسانی باشد، تعاریف دیگری از سرمایه همچون بهره وری منابع که می تواند متاثر از دانش باشد بوجود آمد که خود شامل محورهای مختلف است. دانش با توجه به اینکه بدون کاهش و استهلاک قابل انتقال و اشتراک است و برخلاف سرمایه های فیزیکی از کمیت آن کاسته نمی شود، می توان از آن بارها استفاده کرد و از ان به عنوان یکی از نیروهای تاثیر گذار در تحولات اقتصادی و اجتماعی نام برد که موجب افزایش مزیت اقتصادی و رقابتی و نهایتا ارزش افزوده، رفاه اجتماعی، کاهش فقر و ارتقای توسعه پایدار می گردد.

دانش با ایجاد تخصص و ارتقاي بهره وري كل عوامل توليد، به عنوان عامل درون زا در توسعه ملی و از سوي ديگر شرکت های دانش بنیان بعنوان کارخانه تبديل دانش به كالا/ خدمت نیاز محور، جايگاه حياتي دارند.

اگرچه با توجه به سرمایه انسانی بزرگ کشور ایران، رشد معناداری بین توسعه آموزش منابع انسانی (تعداد دانشجویان) و رشد اقتصادی دیده نمی شود اما با هدایت سرمایه انسانی در محصول نهایی و بویژه در بخش تحقیق و توسعه می توان موجودی دانش را افزوده و قدرت خلق طرح های جدید (نوآوری) را افزایش داد. نوآوری با افزایش ذخیره دانش منجر به ارتقا بهره وری نیروی انسانی و نهایتا بهره وری کل اقتصاد می شود. بدین منظور در بدنه دانشگاه ها و نظام های آموزشی باید اشتغال پذیری، خلاقیت و مهارت های نرم در کنار زمینه تخصصی در اولویت قرار گیرد و آموزش داده شود. همچنین در طرف مقابل، فرهنگ تحقیق و توسعه در صنایع و سازمانهای کشود نه بعنوان هزینه بلکه باید بعنوان سرمایه گذاری نهادینه شود.

با توجه به تنوع شغل در کشورهای پیشرفته و مقایسه آن با ایران می توان دریافت که ورود به حوزه کسب و کار و اشتغال زایی در ایران بسیار بکر می باشد و می­توان با خلاقیت و شناخت محلی، اشتغال زایی نمود. نرخ ارز، مواد اولیه ارزان و ... از جمله مزایای رقابتی کشور ایران نسبت به کشورهای دیگر است که فضای صادرات محصولات با فناوری بالا و جلوگیری از خام فروشی را نیز می­تواند فراهم نماید. امنیت غذایی و کشاورزی، انرژی پایدار، محیط زیست و ... از جمله چالش های مهم زیست بوم نوآوری استان مازندران می باشد که نیازمند بهره گیری از دانش و همچنین قوانین محکم بالادستی دارد.

در تولید سنتی با توجه به استفاده از تکنولوژی و دانش نسل 1 و یا 2، با توجه به هزینه تولید بالا و تعدد رقبا، نمی توان انتظار ارزش افزوده چند برابری داشت. اما در تولید دانشی، با توجه به فناوری و دانش بکار رفته در محصول، ارزش آفرینی بسیار بالاتری را در مقایسه با تولید سنتی بوجود می آورد که خود موجب کاهش ریسک پذیری در نوسانات اقتصادی کشور می گردد. ورود به نسل چهارم و بالاتر تکنولوژی موجب کاهش چشمگیر هزینه های تولید و با ایجاد مزیت رقابت، سودآوری افزایش می یابد. این موضوع راهی جز بهره گیری از دانش ندارد.

با آنكه شركت هاي دانش بنيان عامل ايجاد اقتصاد دانشي پايدار و توسعه دانش بومي در بسياري از كشورها مي باشند، اما اين عنوان در ايران مطابق با چشم انداز 20 ساله كشور، از لحاظ كمي و كيفي در وضعيت مطلوب قرار نداشته و در مسير توسعه خود چالش های زیادی از جمله فرایند طولانی دانش بنیانی، بدهی دستگاه های دولتی به این شرکت ها، دسترسی به بازارهای داخلی و خارجی، محدودیت منابع مالی برای نمونه‌سازی محصول و ... وجود دارد که امید است با نگاه ویژه به این موضوع، مشکلات این بخش مرتفع گردد.

باید بپذیریم که عقب هستیم و به فرمایش رهبر معظم انقلاب، از صفر شروع کردیم. لذا باید بسیار تلاش کرد تا این عقب ماندگی جبران شود.

 


١١:٥٩ - سه شنبه ٢٣ فروردين ١٤٠١    /    شماره : ٣٢١٢٦    /    تعداد نمایش : ١١٧



خروج